UN IMMERSION IN LE SUBTERRANEOS DEL HOTEL

LE matino sequente, durante que ille jentava e audiva le nonno cantar in le lavatorio “Sappore di Mare”, Leo volveva le paginas de un jornal matutin in le sperantia de trovar notitia re ulle crimine mysteriose o disparition de alicuno con facie de indio. Trovante nihil assi, con le oculos super le horologio, ille dava un basio crepitante a dona Iolanda e partiva al strata.

Minus que un hora depost, uniformizate, Leo ja era le veloce e sollicite bellboy del Emperor Park Hotel, a ascender e descender per le elevatores, a portar coffros, a surrider al hospites e a reciper pourboires. Solo multe tempore depost ille habeva opportunitate de approximar se a Guima, al porta.

— Guima, dice me un cosa: le Baron es amico de alcun hospite hic in le hotel?

— Tu ancora non ha oblidate ille historia?

— Vamos, dice.

— Ille ha affinitate con Balbina, le vidua.

Leo disanimava.

— Mais illa reside in le dece-secunde.

— E que ha illo?

— Le Baron non poterea portar un cadavere del secunde al dece-secunde.

— Plus un prova que tu habeva un vision heri postmeridie.

Leo retornava al hall e se dirigeva al elevatores. Mais ille non ascendeva, ille descendeva. Ille necessitava percurrer le subsolo e mitter le naso in tote le angulos possibile. A ille hora del matino le movimento ancora non era intense. Como si ille executava ordines, e tentante ager con naturalitate, malgrado sempre attente a toto, ille entrava in le cellario e in le immense deposito de alimentos. Le stock ancora habeva su portas serrate. Ille jectava un reguardo al officina de reparos de apparatos de radio e television. Ille entrava in diverse salas e salettas con solmente alcun mobiles, sin utilitate definite. Subito, le ha semblate absurde vagar per ille corridores frigide como si ille era un inspector sanitari. Si le corpore habeva essite apportate al subterraneo, per quicunque sia, illes non lo lassarea la usque le die sequente. Le nocte esserea quasi con certitude le melior periodo pro disfacer se de illo.

Como un ultime etape del cerca, Leo vadeva al lavanderia, ancora deserte, perque la le travalio ancora non habeva comenciate. Passante inter montanias de pannos, le occurreva que il non poterea haber in le hotel loco melior pro occultar un corpore durante alcun horas. Ille rememorava que su horario de servicio era del 10 al 17. E il habeva essite pauco ante le 5 que ille habeva apportate le jornales al Baron. Qui habeva transportate le corpore habeva habite nulle problema con le functionarios del lavanderia. Mais un enigma persisteva: como uno habeva facite le transporto? Descender con un cadavere per le scalas o elevatores era impossibile. Principalmente in un fin de postmeridie quando il habeva un defilata incessante de hospites e messageros.

Ille ja se dirigeva al elevatores, retornante al travalio, quando ille videva un carretta metallic usate pro transporto de pannos immunde. E ille non era le unic, le hotel possedeva decenas. Le camereras era sempre a ducer los per le corridores e a descender con illos per le elevatores. Ille non ha necessitate ambular multo pro vider alteres stationate juxta le parietes. Leo decideva examinar totes que sub le pannos poterea occultar un cadavere. In le salon principal del lavanderia post un simple examine ille nihil trovava. In le corridor que ligava le lavanderia al stock ille videva altere carrettas, totes discargate. Si le cadavere es in un de illos, pensava Leo, quicunque lo ha apportate non lo lassarea tanto exponite. Ille rememorava le innumere salettas sin uso frequente. E totes habeva un ample visor. Bastarea spiar desde le corridor pro vider lo que habeva in illos. E era isto lo que ille faceva, con le impression de que il deveniva “calide”, como in le jocos del infantia. Justo in le ultime saletta del corridor, inter un mundo de cassas de imballage, ille videva un carretta plen de pannos. Ille voleva entrar, illo era serrate. Ille verificava altere salettas, totes aperte. Perque uno habeva serrate justo ille? Le cadavere es hic, concludeva Leo, per alcun motivo que io ignora illes non lo ha portate a foras del hotel heri nocte. Ille hesitava inter appellar Guima o currer al administration. E si il habeva in le carretta solmente pannos? Como saper? Il habeva un sol maniera: aperir le porta per fortia. Mesmo assi le action non ha essite immediate al decision. Ille respirava fortemente, portante su conviction al pulmones, ante le prime colpo de humero. Le porta non cedeva. Solo un stridor. Al tertie impacto le humero comenciava doler, totevia ille non desisteva. Ora era un ver lucta contra le porta con sonos surde e echos prolongate. A vices ille cambiava le humero mais le voluntate de entrar in le saletta continuava le mesme.

Al fin Leo audiva un forte crac e le porta cedeva con le stridulation de un sparadrapo a lacerar se in bandas. Con le sensation disagradabile de qui causa damno involuntari, ille calcava intra le saletta, ubi ultra le carretta il habeva solo un par de sedes vetule. Ille sentiva un horripilation de piscina in le hiberno. Ille desiderava trovar nihil sub le pannos. Assi tote le tension se finirea. Ille tentava agitar le pannos, mais su manos non obediva le commando. Ille ha necessitate vincer le paralyse de incubo pro altiar le pannos super le carretta. Tosto ille trovava alicun resistentia e videva un macula de sanguine.

Como un marionette de cera, le gambas flectite, Leo videva le cadavere, le mesme homine de facie de indiano del appartamento del Baron. A causa de su parve porto, ille se habeva adjustate intra le carretta plen de pannos e uno habeva potite transportar lo sin attraher attention. Su paletot de texito aluminizate tamben era maculate per sanguine. Ille observava le bucca semi-aperte, le morte a surprender le in le medio de un crito. Le oculos multo aperte, post le exhibition del ultime scena de su vita.

Io va exir de iste loco e advocar le gerente, decideva Leo, terrificate, e comenciava distantiar se, ambulante a retro, a tastar le porta. Su mano toccava alco e in le mesme instante con un velocitate sideral alcun cosa le attingeva le capite. Ille perdeva le conscientia.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.