ABSCONDITE IN CASA DE AMITA ZULA

AMITA Zula resideva in un del minor e plus antique casas de Bela Vista, un de illos a porta e fenestra, bassette, desde multe annos menaciate per le progresso. Le faciata del casa ja habeva essite pingite multe vices, desde su construction, in le initio del seculo, e ancora monstrava vestigios de multe colores. Le mesmo succedeva con le porta e le fenestra. Mais in le interior toto era multo nette, e le mobiles, pesante e obscur, multo ben conservate.

Amita Zula, soror de su matre, era vidua desde multe annos, travaliava como cocinera in un del cantinas de Bexiga, e habeva un filio de vinti annos, nominate Gino, paralytico, sempre sur un sedia rolante. Zula era un femina multo active e Gino, malgrado su maladia, habeva hereditate su temperamento. Ille se movimentava bastante con le sedia, adjutava a organizar le casa, attendeva al porta, faceva diverse cursos per correspondentia, era passionate verso football e ganiava alcun pecunia per traducer libros infantil desde le anglese.

Leo era portate al casa de Zula per Guima in su Fusca. Ille non sapeva si ille deberea contar o non al amita su complicate aventura. Mais ille non habeva ille travalio. Tanto tosto que illa aperiva le porta, illa diceva:

— Tu genitores ha essite hic heri de nocte. Qual homine maledicte, ille Baron!

— Amita, io va dar multo travalio a vos.

— Io ja ha date travalio a tu genitores quando Gino era parve. Lo que io non vole es que tu aperi le porta. Lassa Gino aperir. Tu va dormir in su camera. Io ha ponite un altere lecto la.

Leo se congedava de Guima, qui le promitteva continuar bastante attente al hotel.

Leo vadeva complimentar su cosino Gino. Ille sapeva que ille esserea su amico in ille dies acerbe. Gino le imbraciava allegremente e tentava facer le sentir se in casa. Quando Zula vadeva al cantina, circa dece horas, le cosino voleva que ille contava con detalios toto lo que habeva succedite. In necun momento ille monstrava dubita o discredentia.

— Io ageva mal in voler recognoscer le corpore del homine — diceva Leo.

— Io pensa que non. Tu ageva multo ben.

— Mais vide in qual situation io es ora!

— Leo, le veritate es como fumo, illo sempre appare.

— Illo es un bon phrase.

— Io legeva in un libro, si io non erra, policial.

— Alora tu pensa de facto que io ageva ben?

— Tu ja imaginava le espavento que tu ha date a ille obeso?

— Un espavento non sempre basta.

— Mais a vices disorienta. Io sponde que ille non dormi multo tranquille recentemente.

— Plus tosto o plus tarde ille dispare — diceva Leo.

— No, ille non va disparer. Ille non diceva que ille va collaborar in le campania de Natal de ille senioras? Si ille disparerea ille attraherea suspiciones. E ille es multo astute pro isto.

— Tu ha ration.

— Tu sape jocar chacos?

— Un pauc.

— Alora vamos jocar. Difficilemente io trova un partenario. Le populo de Bexiga prefere damas e domino.

Mesmo si Leo succederea a fixar le attention, ille esserea vincite in le tres partitas que ille jocava con Gino. In un de illos su rege cadeva in dece-cinque movimentos. In altere ille perdeva su regina tosto in le initio.

— Io ja vide que tu es multo bon in isto.

— Tu debe esser melior que io in cursa de duo cento metros con barriera — replicava Gino, qui sempre faceva allusiones jocose al paralyse de su gambas.

— Tu serea un campion in iste joco.

— Io solo non pertine al Club de Chacos perque la il non ha rampas. Pro qui ha habite paralyse infantil le scalas es pejor que le Baron del 222. Io crede que illo es le unic cosa que me defaita. Le resto es “mollessa”.

Leo sentiva que le compania de Gino era le melior que ille poterea haber in momentos como illes. In cambio pro le detaliate descriptiones que ille faceva del Emperor Park Hotel, stimulantes al imagination del cosino, ille recipeva lectiones practic de anglese. Gino soleva dicer que si un die le mancarea le traductiones del libros infantil, ille tentarea viver como telephonista polyglotte de un grande hotel. E Leo, ora que le cognosceva melior, non dubitava que ille arrivarea al Presidentia del Republica, con su sedia rolante, viste que il habeva rampa in le Palácio da Alvorada, in Brasília.

Il ha essite Gino, assidue lector de jornales, qui trovava in un jornal vespertin un notitia calide pro Leo, illustrate con le photo de un homine. Un prisionero habeva recognoscite le incognito trovate in le fluvio. Ille se nomina Ramon Vargas, boliviano. Le policia in sequentia confirmava le identitate, perque Ramon ja habeva essite prendite un vice, implicate in traffico de toxicos. Le jornal informava ancora que ille resideva in le Hotel Acapulco, de tertie categoria, in Strata Vitória.

— Es ille, cosino?

— Obviemente! Mais non era indiano.

— In Bolivia espanioles e indios se ha miscite multo.

— Tu pensa que isto va adjutar me?

Gino non se monstrava optimistic:

— Io non vide in que, cosino.

— Le enoio, Gino, es restar hic, con bracios cruciate, sin poter facer qualcosa.

— Tu ha ration, illo es multo enoiose.

— Alcuno debe haber adjutate le Baron a transportar le corpore al lavanderia e depost al fluvio.

— Forsan ille amico, Aníbal, que ille diceva que era con ille in le appartamento.

— No, Gino, le persona qui lo ha adjutate travalia in le hotel. Un estranio non descenderea le elevator con un carretta de pannos immunde.

— Perque tu non discoperi qui era ille persona?

— Discoperir como, si io non travalia plus la?

— Guima pote facer lo.

— Guima cognosce tote le functionarios del hotel. Ille es veterano la.

— Vamos parlar con ille?

— Como?

— Hic avante il ha un telephono public. Io va telephonar a ille, dicer de que il se tracta e peter que ille veni hic hodie de nocte con un lista de suspectos.

— Tu pote exir con le sedia?

— Perque non? Il non ha scalas in le strata. Da me le numero del telephono. Io va ja.

In un minuto Gino exiva con su sedia rolante como si ille dirigeva un vehiculo facite solo pro sparniar gasolina. In su absentia Leo se enthusiasmava con le idea de contraattaccar. Al final, ille ja habeva facite follia in cercar le cadavere in le lavanderia e in identificar lo in le Instituto Medic Legal. E ille era cercate per le policia como un fur. Pejor le cosas non devenirea. Que le Baron se precaverea! Ille reciperea un altere espavento. O chaco, pensava ille, a reguardar le tabula de chacos de Gino.

Le cosino retornava tosto:

— Guima veni al octo con le lista.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.