LE NOMINE QUE RESTAVA IN LE LISTA

LE die sequente, tosto de matino, Leo recipeva un visita: dona Iolanda. Illa non del toto era tranquille. Le policia habeva reapparite al casa del Fantinis, exigente le presentia de Leo al commissariato. Su genitores diceva que illes ignorava su localization quando le nonno entrava in scena, odorante a vino, e clamava al policieros que su granfilio non era fur e que mesmo si ille sapeva ubi ille era, ille non lo revelarea. Il habeva un discussion inter le policieros e le Fantinis que comenciava in le sala de visitas e vadeva usque le porta del strata. Alcun vetule vicinos, qui cognosceva le familia desde varie decennios, bon gente del Bexiga, entrava in le discussion testificante le bon conducta de Leo, in lor dicer un del melior garsones del districto. Le policieros, sempre a exiger le presentia de Leo al commissariato, e sub un pluvia de argumentos e insultos, entrava in un auto e dispareva.

— Pro isto non es bon que tu mitte le naso foras de casa — implorava dona Iolanda.

— Resta tranquille, mamma. Io non exira usque que toto se acclarara.

— Ha tu mangiate ben?

— Tu pensa que uno mangia mal a casa de amita Zula?

Con multe lacrimas, dona Iolanda se congedava de Gino e de su filio, affirmante que illa habeva facite un promissa al Puero Jesus de Praga pro que ille complication tosto haberea fin.

In le postmeridie, durante que ille jocava chacos con Gino, Leo, ja bastante intime de su cosino, le contava toto super Angela. Gino audiva con maxime interesse mais tosto demonstrava que in ille terreno ille non sapeva dar consilios. Nonobstante, ille opinava:

— Pote esser plus facile mitter le Baron in le prision que convincer le genitores de ille puera a acceptar le amoretto.

Leo rideva, mais sentiva que illo era plus que un burla e cambiava de thema.

De nocte Guima appareva. Gino ja habeva facite le caffe pro reciper le. Ille habeva un bon facie, quasi allegre.

— Tu parlava con Danilo? — demandava tosto Leo.

— Tosto que io arrivava — respondeva Guima. — E post le prandio io ja habeva le responsa scripte sur un papiro.

— Vamos la! — diceva Leo, inquiete.

— Maneco, le portugese, es de Santos, ubi ille ha travaliate octo annos in un hotel, tamben in le lavanderia. Luizão, le brunetto, veniva del sud de Minas. Travaliava in stationes de gasolina. E Hans era luctator de judo e [lucta-libere: P luta-livre, I lotta libera]. Ille [marmeladas: DPI: luta simulada = sciamachia] del television. Ecce le curriculo del tres.

Gino volveva a Leo con un brillo in le oculos.

— Leo, tu ha idea de lo que uno ha usate pro knock-outar te?

— Io non ha le minime idea.

— Haberea essite un colpo de mano libere? Qualcunque pecia de ligno o instrumento lassarea un tubere, nonne? E, in ultra, le aggressor non te expectava. Probabilemente ille ha essite surprendite per tu presentia in ille saletta.

Leo e Guima concordava a cata parola que Gino diceva. Le ratiocination del jocator de chacos habeva functionate. Le knock-out habeva essite obra de un [banda-nigre]. Forsan un professional de judo o de [lucta-libere].

— Io pensa que ille es le homine — diceva Leo in voce basse.

— Hans Franz Müller.

— Gino, tu es fabulose! — exclamava Leo, imbraciante le cosino.

— Gratias. Hans es le partenario o sequitor del Baron. E ora?

Guima, qui obviemente non era jocator de chacos, diceva le prime cosa que le appareva al capite:

— Vamos avisar le policia.

— Mais qual provas nos ha contra Hans? — replicava Gino. — Haber facite [luctas de mermelada] in circos e in le television non es crimine. Forsan ille ha mesmo un passato munde. Avisar le policia esserea mover erroneemente un pecia del tabuliero.

— Alora non va continuar con le bracios cruciate? — diceva Leo, lastimose.

— Io pensa que il non ha un cosa correcte que uno pote facer — diceva Gino movente su sedia rolante. — Excepte facer un altere chaco al Baron. Non un chaco mat, ancora, mais un de illos que espaventa e disorienta.

— Io non sape jocar chacos — diceva Guima — e ergo io non comprende ille linguage.

— Io pensa que io comprendeva, cosino. Un chaco indirecte, menaciante altere pecia con le [cavallo], le episcopo o le turre. A vices, le adversario entra in panico e comencia a facer imbecillitates. Es lo que succede con me quando io joca con te, maestro. Basta me vider un pecia in periculo pro perder le controllo.

— Io continua a comprender nihil.

— Vamos premer Hans.

— Premer, como? — voleva saper le portero, incredule.

— Io ja ha un plano.

— Vamos audir — diceva Gino.

— Mais iste plano va obligar me a exir de hic per alcun horas. E amita Zula e mi matre non pote saper lo.

— Per le amor de Deo, sia caute — implorava Guima.

— Qual es le plano? — demandava Gino, excitate.

— Primemente io va besoniar un lista telephonic.

— A ubi tu vole telephonar? — voleva saper Guima.

— A necun loco. Lo que io vole es un adresse. Vamos contra-attaccar, cosino.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.