LE FABRICANTES DE MERMELADA
SUR le arena, King Kong tentava strangular Conte Dracula. King Kong era un grande simia pillose, de quasi duo metros de altor, e Conte Dracula, malgrado non haber le mesme porto, era un menacia constante con ille duo caninos que injectava le malediction del vampirismo. Pro evitar le inoculation, King Kong comenciava a usar le corda del arena, optante pro le morte per furca.
Altere luctatores, inclusive
Super-Homine e Tarzan, se promenava per le academia, indifferente. Le terribile Fantomas,
appoiate a un pariete, bibeva per le collo un bottilia de bibita. Le unic qui prestava
attention al traino era le impresario, Mister Sandman, antique pseudonymo de un homine de
brasilianissime physionomia.
Le elegante Conte Dracula, con
su grave problema dentarie, tentava sin successo morder le grande simia qui le strangulava
con le cordas. Mais le periculo mortal que menaciava le duo luctatores in necun momento
succedeva a interessar le occasional spectatores. Al fin, post un signal de Mister
Sandman, le lucta habeva fin.
Vidente le impresario libere,
Leo se approximava:
— Mister Sandman! —
ille advocava.
— Que vole tu, ingresso
gratis? Si es isto, desiste. Nos non da plus ingresso gratis mesmo pro cecos.
Leo registrava tosto que ille
non era ante un perfecte gentilhomine, e ergo besoniava esser habile.
— Tu age multo ben. Mi
patre es pianista e non sona gratuitemente mesmo in festettas de Natal.
— Ben, que esque tu vole,
garson?
— Il se tracta de Hans.
Hans Franz Müller. Io ha essite in un academia e uno me diceva que ille ja ha travaliate
pro vos.
— Le Germano? Ja. Ille
faceva le Frankenstein, le Zombie e ille ha essite le melior Dracula que io ja ha habite.
Il habeva un sol problema con ille, ille vulnerava de troppo su collegas. Non habeva multo
senso de humor.
— Ubi es Hans ora?
— Ille abandonava le
profession de un momento al altere. Ille debeva mesmo pagar mulcta contractual. Mais
nunquam diceva in que ille se ha mittite.
— E vos non le videva
plus?
— Hans? Il es clar que si.
Ille es sempre hic. Ille veni trainar, lucta con le garsones. Ille es aliquanto folle,
mais es bon gente. Sabbato ille certo appare hic plus o minus al fin del postmeridie.
— Io non sape si io potera
venir, mais io volerea lassar un message.
— Io non ha bon capite pro
messages — diceva le impresario. — La, in ille sala, il ha un puera. Lassa lo
scripte.
Leo se congedava, regratiava e
se dirigeva al sala con su parietes coperte con portraits de luctatores. Un puera brunette
fumava ante un decrepite machina de scriber.
— Senioretta, vos cognosce
le Germano, nonne?
— Si.
— Io vole lassar un
message a ille. Nota lo, per favor. Es importante. — Ille expectava le puera mitter
un folio de papiro in le machina e dictava: “Car Hans:” (Mais ille ancora non
habeva qualcunque idea de lo que ille dictarea.) Le secretaria attendeva. Conte Dracula,
ja sin le caninos, era a puncto de entrar in le sala. Ille repeteva: “Car Hans, dice
a nostre amico Baron que le garson del hotel es sur le pista. Ramon Vargas.”
Tanto tosto que le puera finiva
scriber le message a machina, Leo exiva del academia, mais malgrado le tono jocose del
dictato ille non succedeva rider. Ille imaginava le surprisa in duo facies, le de Hans e
le del Baron. Que facerea illes, ante le message del cadavere?
Ille question, quando ille
retornava, Leo portava a Gino.
— Que illes va facer?
Le jocator de chacos pensava,
pensava e respondeva:
— Illes va precar pro que
tu non cade in le manos del policia. Alcun commissario pote creder in tu historia e alora
illo serea lor fin. Pro isto, sia plus caute ora.
— Perque, cosino?
— Perque illes potera
attentar contra tu vita ante que le policia te dara credito.
Leo habeva pensate a toto,
minus que su vita poterea currer periculo.
— Io non es tanto
importante assi pro que illes me occide.
— Leo, in iste momento tu
cessava esser un simple pedon pro esser un episcopo o un turre. Sia caute!
Le Mysterio del Cinque-Stellas,
de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua
per Ensjo.