LE JUVENE BLONDE DEL CORCEL MARRON

LEO se eveliava tosto e, durante que ille habeva le jentaculo, le cosino Gino spiava al fenestra. Cammino libere: ille poteva ir. Ille prendeva un taxi al angulo e se dirigeva al allée Barão de Limeira. Ante le jornal ille descendeva, attendente le juvene. Poc vices ille habeva exite de casa in ille septimanas, lo que le faceva sentir se como si ille convalesceva de alcun maladia. Mais, malgrado le indisposition physic, ille era allegre con le conquesta de un alliato forsan potente.

Ille audiva un klaxon e videva un vetule Corcel marron, stoppate, con un juvene blonde, ben vestite, al volante. Illa non habeva venite in un Fusca, un cambio que debeva facer parte de su precautiones.

— Tu es Leonardo?

— Si.

— Io es Vivian — diceva le juvena. — Entra.

Leo notava alcun accento estranier in su voce. Tanto tosto que ille se sedeva a su latere, perque Vivian ageva con multe naturalitate, ille faceva un question spontanee.

— Tu es argentin?

— Io ja ha residite in Argentina, mais io es brasilian.

— Io va apportar te a personas qui potera adjutar te. Mais antea io vole saper de toto. Io non es del policia, pro me tu non necessita celar quecunque.

— Io ha nihil pro celar.

— Bueno.

— Qu’esque tu vole saper?

— Tu diceva que hay un persona del societate involvite in iste caso mais tu non revelava le nombre.

— Io non voleva facer accusationes per scripto sin provas. Le nomine es Oto Barcelos, cognominate Baron, e ille es hospite-residente del Emperor Park Hotel, ubi io travaliava.

— Que faceva ille?

— Occideva un trafficante bolivian appellate Ramon Vargas in su appartamento.

— Le policia peteva al jornal de publicar nihil perque tu es un mentitor. Como tu sape que le Baron occideva ille Vargas?

— Perque io videva Ramon sub su lecto. E ille, le Baron, habeva un macula de sanguine in su roba. Le die sequente io trovava le corpore del boliviano in un carretta pro transporto de pannos in le lavanderia del hotel. Mais io poteva facer nihil perque Hans me attaccava per detra e quando io me eveliava le cadavere non era plus la.

— Qui es Hans? — questionava le juvena dirigente quasi sin reguardar a Leo e profitante ben tote le spacios libere del transito.

— Un ex-luctator del lavanderia del Park e qui es a servicio del Baron.

— Tu vole dicer que le policia non crede in te.

— No, perque le Baron es un homine ric e caritabile. Totes le admira.

— Tu sape qual es le negotio de ille homine?

— Contrabando, io suppone.

— Contrabando de que?

— Io non sape.

— Ille pote haber occidite un homine sin esser contrabandista.

— Si ille ha contractate Hans e le ha apportate al hotel, isto es perque ille face alcun cosa illicite. Es probabile que ille ha altere commandatos. Forsan Ramon Vargas era un de illes, viste que ille transactionava con Hans. Pro me ille es le chef de un banda.

— Es possibile — diceva Vivian, aereemente.

— Qual es tu interesse in isto? — questionava Leo, con plus calma, examinante ben le juvene.

— Io es jornalista.

— Tu diceva que tu va me apportar a personas qui potera adjutar me. Qual personas?

Vivian non respondeva tosto, occupate in poner un cigarretta al bucca e traher le accenditor del auto.

— Amicos mie.

— Mais perque illes vole adjutar me?

— Illes es in le pista de un grande banda de contrabandistas. Forsan le historia de illes ha alcun ligation con le tue. Le chef de ille banda, illes crede que sia un homine multo importante.

— Le Baron?

— Pot’esser que si.

Leo rememorava que Gino faceva sempre plus un question mesmo quando le thema ja pareva exhaurite.

— Perque illes vole finir con ille banda?

— Perque?

— Io non serea preoccupate con contrabandistas si illes non serea a mi calces.

Le juvena surrideva como si pro ganiar tempore.

— Ben, un de illes perdeva le empleo in le jornal solo perque se mitteva in iste affaire.

— E le alteres?

— Le alteres es solmente cognitos qui vole collaborar.

Vidente que le auto volava per un autostrata, Leo questionava:

— A ubi nos va?

— Al barrage — diceva Vivian. — Le incontro va esser la.

Leo faceva altere questiones que illa respondeva con medie parolas como si illa voleva acclarar que illa era un mer anello de ligation in tote illo e que forsan illa habeva haste in retornar al jornal. Ante tal apathia, ille plenava le tempore per reguardar a un latere e a altere del avenue, un pauco tense a causa del velocitate quasi periculose que le juvene imprimeva al vehiculo. Mesmo un semaphoro rubie illa ultrapassava con risco de colpar un transiente vetule. Ille haste indicava que su amicos era anxiose pro excambiar informationes con le quales forsan illes se disappunctarea. Post toto, toto que ille habeva a dicer ille ja habeva contate a illa.

Arrivante al barrage, Leo poteva admirar le belle matino de sol e rememorava le picnics que ille habeva facite la, ubi ille habeva apprendite a natar quando ancora in le curso primari. Mais le momentos de contemplation ha essite curte perque Vivian tosto parcava le auto.

— Vamos exir.

Leo descendeva mais in ille parte deserte del barrage ille videva necuno.

— Tu amicos ancora non veniva.

— Nos va a lor incontro.

A pena Vivian habeva date iste explication, un parve e vetulo yacht se approximava al margine del barrage. Un homine, a bordo, sin camisa, con un Coca-Cola in le mano sinistre, faceva un large gesto verso le juvene.

— Es le yacht — diceva illa.

— Nos va per yacht?

— Si.

— Le conversation va esser la intra?

— No, le incontro es al altere latere del barrage.

Leo accompaniava Vivian verso le yacht, notante que alcun cosa brillava al sol al cinctura del homine sin camisa: un revolver.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.