PANICO IN LE BARRAGE

ULTRA ille e Vivian, solo era in le yacht le pilota, que Leo non videva, e le homine del revolver, qui solo faceva un movimento de capite in su direction quando ille calcava a bordo.

— Ille non sape qui io es? — questionava Leo quando illes se sedeva a un banco, sub le vento forte e calide que sufflava.

— Illes solo nos presta le yacht.

— Illes ha necun relation con le historia?

— Necun.

Ja con le yacht in movimento, Leo jectava un reguardo panoramic al barrage, que solo habeva grande transito de barcas in le fines de septimana. Necun yacht como ille navigava. Ille solo videva alcun windsurfistas solitari e un fragile barchetta costeante le margine opposite, durante que ille audiva le ruito disequal e accidentate del motor.

— Perque il yacht — questionava Leo — si nos poteva facer le contorno per auto per le barrage?

— Mi amicos trova periculose parcar le auto a lor porta. Nos debe preoccupar nos con le securitate de totes.

— Illes es persequite per le banda?

— Io crede que si, viste que illes prende tante curas.

Ancora in le yacht Vivian persisteva in le desiro de parlar poco. Al impietose luce solar su fardo se liquefaceva e illa pareva plus vetule, e forsan per isto la impatientava le lentitude del yacht con su motor balbutiante.

Le homine de busto nude, ja sin le revolver al cinctura, appareva con duo Coca-Colas aperte.

— Tu vole un, Malena?

Appellate per altere nomine, Vivian reguardava con un aere de censura verso le homine, qui livrante le bibitas se distantiava in haste.

Leo comenciava biber per le collo del bottilia, habente estraniate ancora plus le reaction de Vivian que le nomine per le qual illa habeva essite appellate. Illa evacuava le bottilia con multe sete e lo jectava a un angulo del barca. Illa pareva evitar excambios de reguardos con Leo. Depost, in le mesme acto nervose, illa traheva un cigarretta ex su parve bursa e un accenditor. Non era un de ille accenditores commun, a gas, que hodie uno vende in milliones, mais un belle pecia de auro e argento, probabilemente estranier, multo belle e preciose. Leo non succedeva a biber plus. Quasi non mesmo poteva respirar. Le accenditor de Vivian era exactemente equal a ille que habeva essite trovate in su tasca e que debeva pertiner a Hans. Fixante su attention sur le accenditor Leo notava que le tenue flamma tremeva, non a causa del vento. Le mano qui lo habeva actionate, discontrollate, habeva essite attingite per un currente electric.

— Te placeva mi accenditor? — Vivian (o Malena) questionava, rememorante, insecur, alcun detalio oblidate de su representation.

— Qui te lo dava? — questionava Leo. — Le Baron? Es con accenditores que ille gratifica su amicos.

— De que parla tu?

— Es tu del banda del Baron?

Le juneve se levava, toto tremule. Illa debeva esser novicia in le profession.

— Io cognosce necun Baron.

— Que vos va facer con me? — questionava Leo, non in voce alte, pro non attraher le homine sin camisa, qui era in basso con le pilota o cubate in un del cabinas. — Vos va occider me?

Le juvene, ora multo plus Malena que Vivian, con tote su fardo portate via per un torrente de sudor, sin dicer qualcunque cosa comenciava a diriger se al parte inferior del yacht.

Leo, multo rapide, la deteneva, tenente la per le bracios.

— Libera me! — illa protestava.

— Vos va occider me? — ille retornava a questionar, con multo timor mais sin levar le voce.

— Necuno pensa a isto.

— Que vos va facer con me?

— Tu va restar detenite in un casa hic in le barrage usque que nos recipera un cargamento.

— Vos es contrabandistas?

— Si, mais nos non es assassinos.

— Vos occideva Ramon.

— Ille voleva facer chantage. Mais con te non succedera quecunque. Post que le cargamento arrivara, tu sera liberate. Non time.

Leo non se sentiva del toto confortate con le explicationes de Malena. Forsan illes non le occiderea immediatemente, mais illes le occiderea un die, perque ille non credeva que post le arrivata del cargamento le Baron abandonarea su rentose negotio. Ratiocinante assi, le garson continuava a tener le false jornalista per le bracio, ganiante tempore pro prender un decision.

— Tu me vulnera.

— E si io dicera que un amico mie, qui era celate proxime al jornal, ha annotate le placa de tu auto?

— Isto non face differentia. Illo era robate. In iste momento uno ja lo abandona alicubi.

Per le tono del voce e le facilitate del responsa, illo debeva esser veritate.

— Iste barca es del banda?

— Ni le barca ni le casa a ubi nos va. Nos non committe errores, puero. Ergo es bon tu restar satis quiete. Tu va solo reposar alcun dies.

Malena fortiava le bracio pro liberar se mais Leo ancora la teneva con fortia. Ille reguardava al cabina del pilota, claudite, ubi le homine sin camisa poterea apparer a qualcunque momento e forsan ja con le revolver.

Prendente al fin un decision, Leo obstrueva le bucca del juvena con le palma de su mano.

— Tu sape natar? — ille demandava.

A despecto del mordacia le juvene emitteva sonos que, malgrado suffocate, significava que illa non sapeva. Illa comenciava alora un lucta corpore-a-corpore con Leo, sub le sol plus e plus calide de ille magnific matino.

Leo sentiva que le momento era sue: reuniente tote su fortias e ancora mordaciante Malena con le mano, ille la jectava al aquas del barrage durante que ille saltava per le altere latere del yacht. E natava verso le margine, audiente le critos del contrabandista con tote de despero de qui non sapeva realmente le arte del braciatas.

Le homine sin camisa exiva del cabina e solo poteva vider ja a alcun distantia le bracios de su collega de crimine movente se como le alas de un molino, durante que illa clamava pro succurso. Immediatemente, como Leo habeva previste, ille debeva dar ordines urgente al pilota pro facer le curva, ignorante usque alora le destino del garson.

Sin reguardar de novo al yacht, Leo continuava a natar al margine opposite del barrage, del qual ille non era multo distante. Era un effortio disciplinate, facite pro render, durante le qual ille conservava sempre le capite sub le aquas. Su experientia le rememorava que le sol con su reflexos, principalmente in un superficie lisie, generalmente crea scopos deceptive e pote confunder un tirator. Ille calculava que a ille momento uno ja habeva removite Malena del aquas e que comenciarea su persecution. Ille riscava reguardar plus un vice, brevemente, le yacht.

Su calculo se habeva confirmate. Malena era ja a bordo e le homine sin camisa curreva al cabina, certo pro prender le revolver e dar nove ordines al pilota. Era altere secundas que Leo ancora haberea in avantage. Felicemente un windsurfista veniva, lo que non permitteva que illes tirava desde le yacht. Leo natava per infra le planca ja non multo distante del margine. Con braciatas in rhythmo de competition ille videva le vegetation approximar se. Era quando ille audiva le prime tiros. Immediatemente ille teneva le respiration e affundava le plus que ille poteva tentante non perder le velocitate. Ille sapeva que le periculo major esserea quando ille exirea le barrage, perque le yacht esserea plus proxime.

Pejor que le cracs del tiros era audir le balbutiante motor del yacht. Ille non imaginava que illo arrivarea a ille tanto tosto. Si in precipitation ille saltarea a terra firme, in terreno incognite, forsan ille esserea incontrate o attingite. Prendente un decision subite e osate, ille passava a natar per infra le aqua in senso contrari, certe que ille non esserea viste.

In pauc braciatas ille tangeva con le manos le [casco] del barca e, contornante lo, ille poteva de novo plenar le pulmones con aere. De novo ille affundava, refugiante se infra le yacht, tentante mantener le calma pro non perder le controllo del respiration. Quando ille retornava al superficie pro un respirata ille audiva voces.

— Ubi vadeva ille? — le voce de Malena.

— Tu le videva exir del aqua? — voce de homine.

— Io ancora ha vertigines, io videva nihil.

— Sera que io le attingeva?

— Io non sape.

— Vamos jectar un reguardo al margine.

— E io? — era altere voce de homine, certo lo del pilota.

— Tu va costeante lentemente le margine.

Leo non videva mais audiva le passos de Malena e del homine sin camisa lassante le barca. In sequentia, le motor era actionate de novo e le parve yacht costeava le margine. Leo lo accompaniava, natante sin ruito, collate al [casco], del latere opposite al pagia. Ille era exhauste mais non esserea per fatiga que uno le prenderea. Ille temeva, in vice, un error de calculo e le non cognoscentia de lo que il habeva in ille latere del barrage. Riscante un pauco, ille natava per infra le barca, e attingeva le margine.

Molliate e tremule, de timor e frigido, ille se videva tosto inter alcun arbores. Ille poterea esser recognoscite per le pilota del yacht, e per Malena e su companion qui era in su cerca. Ille se abscondeva intra un enorme tubo de cemento mais non se ha tardate la. Ille sapeva que si ille ambularea in linea recte ille incontrarea un strata stricte que le ducerea al avenue. Ha essite lo que ille faceva, a capite basse, e le plus hastive e silentiosemente que ille poteva.

La era le strata, mais si ille camminarea per illo ille restarea multo exposite. Ille sequeva per un vegetation basse, con le corpore curvate e reguardante a tote le lateres. In un tal momento ille videva que le yacht ja vadeva longe. Ille ja se habeva liberate del oculos del pilota, mais le ex-Vivian e le homine sin camisa ancora representava periculo.

Sin stoppar un sol momento, parallel al strata, con le corpore plicate, in postura de orang-utan, Leo respirava a fundo, tanto preoccupate con le aere del pulmones como quando ille era sub le aquas. Ille necessitava revitalizar se pro le caso de apparer le necessitate de un cursa. Mais ille non guastava plus energia que le necessarie. Un fuga sin destino, nervose, impulsionate solmente per le pavor, poterea ducer le al bracios del persecutores.

Un carretta. Leo videva un carretta, con un carga de feno, veniente lentemente per le strata. Ille attendeva que le ruitose vehiculo habeva passate, curreva e saltava super su carrosseria. Respirar sub le feno era minus afflictive que tener le respiration infra le aqua, e in ultra ille poteva reposar le musculos.

Minutas depost, le carretta stoppava e ille audiva un voce masculin ja cognoscite.

— Vos videva un garson circa? Ille es toto molliate. Il se tracta de un assaltante.

— Non videva — respondeva le carrettero.

— Gratias.

Le carretta retornava a movimentar se mais il ha essite solmente alcun minutas depost que Leo se sentiva secur. Ille tirava le capite del feno e alora respirava como le natura manda. Pro le prime vice ille sentiva le humiditate del vestes e del calceo. Ille mitteva le mano in le tasca: molliate, mais integre, ille retirava alcun notas.

Ora, al proximitates del avenue, ille poterea prender un taxi. Mais a ubi irea ille? Iste era le nove problema. Cubate super le carretta, ille reguardava le reposante celo azur, repetente le question que ille non sapeva responder:

— A ubi? A ubi?

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.