FUGA SENSATIONAL DEL APPARTAMENTO

TOSTO al prime horas del matino Leo se preparava pro exir. Su plano ha exigite collaboration. Ille vestiva un belle roba azur de Angela, mitteva sur le capite un perrucca de Rita, e calceava calceos alte. Le fardo, facite per le duo juvene feminas, ha essite le phase plus artistic e plus demorate del labor. Mais le travalio major ha essite le trainos. Vestir se simplemente de femina non era sufficiente. Necessitava ambular como un femina, calcar con delicatessa, imprimente al corpore un balanciamento discrete e convincente.

Angela e Rita obligava Leo a circular per tote le appartamento multe vices pro perfectionar passos e manieras. Le progresso era lente mais visibile.

— Ja suffice — diceva Angela.

— Io non lo trova, il pare que me manca alcun cosa. Io volerea tener alco.

— Apporta alcun libros — suggeva Rita.

— Libros, no. Necuno va tanto tosto al schola.

— Que poterea esser? — se inquireva Angela, pensante a su objectos de uso quotidian.

— Io pensa que io ja sape — diceva Leo, reguardante un pariete del corridor. — Rachetta de tennis! Pote io apportar ille?

— Pote, si.

— Illo va liberar me del calceos alte.

Leo prendeva le rachetta, calceava calceos basse, illes que Angela usava pro ir al quadra, e faceva un nove promenada per le salon.

— Ora, si. Io es un juvene femina qui profita del matino pro practicar sport. Illo ja me pare minus suspecte.

— Io pote mesmo suavizar le fardo.

— Alora vamos facer illo. Io es in partita.

Angela, con un pannello, tirava parte del pictura del senioretta, rendente le disguisamento minus exaggerate. Mais le idea del rachetta era le detalio que dava major realitate a ille travestimento matinal.

— Io ja va — diceva Leo.

— Ha tu timor?

— Si io dicerea que non, io serea le major mentitor.

Angela le reguardava plus un vice con senso critic.

— Tene le rachetta con plus levessa, illo non es un sarculo. E seque in senso contrari al auto pro que illes non habe multe tempore pro observar te.

— Illo consilio pare esser de mi cosino Gino.

— Vade, alora.

Leo dava un basio suave al duo, pro non discolorar le labios, e exiva del appartamento, durante que Rita vadeva al fenestra e Rita serrava le manos in attitude de qui face un petition urgente a Deo.

In le elevator Leo sentiva dolor de stomacho e quasi retorna al appartamento, mais ille debeva reager e assumer su nove identitate ja al quinte etage quando ha entrate un baby-sitter e duo pueras qui non tirava le oculos de ille, series e con insistente diffidentia. Al tertie etage ha entrate un senior multo elegante qui complimentava totes. Le bon-die de Leo, troppo grave mesmo pro un campionessa de tennis, attraheva le attention general, mais ille comenciava a tussettar explicante le masculinitate del voce.

Leo exiva del edificio con le baby-sitter, le duo infantes e le homine elegante del tertie etage, mais solo ille prendeva direction opposite al del Fusca. Arrivante al strata, su desiro era currer, mais attente al plano ille vadeva ambulante sin haste, prodessa difficile, mesmo con le calceos basse. Ille volerea tamben reguardar a retro, verso le Fusca, totevia si ille lo facerea ille esserea perdite. Al luce del matino e e reguardate curiosemente per le rar transientes, ille se sentiva ridicule con ille vestes. E quando ille elaborava le passos, in le tentativa de esser plus feminin, resultava le impression que su fiasco deveniva plus patente. Contornante le angulo, foras del vision de occupantes del auto blanc, ille perdeva le equilibrio e curreva tote un insula de edificios vibrante le rachetta como si ille intendeva de volar.

Le edificio ubi Guima resideva era proxime mais Leo appellava un taxi, agitante le rachetta, ja oblidate de qualcunque postura feminin. Ille faceva un trajecto tanto curte que ha irritate le chauffeur. In sequentia, ille entrava in le edificio como un bolletta, ascendente le scalas de tres in tres grados. Un seniora qui descendeva, se deteneva espaventate observante le incredibile agilitate e disposition physic del jocatrice de tennis.

— E illes ancora dice que certe sports face mal al feminas — commentava illa in voce alte.

Leo sonava le campana e simultaneemente batteva repetite vices al porta del appartamento.

Guima aperiva le porta sin recognoscer le visitante.

— Il es io, Leo.

— Que face tu, vestite de femina?

— Ha essite le modo de escappar del banditos.

Leo entrava e se jectava, exhauste, sur un sedia durante que Guima le serviva un tassa de aqua. Le garson lo bibeva in duo tractos, e solo depost parlava.

— Illes passava le nocte tote intra un Fusca blanc ante le edificio de Angela, al Morro dos Ingleses.

— Es tu certe que necuno te sequeva?

— Tosto que io contornava le angulo, io curreva e prendeva un taxi.

— Bon.

— Io voleva saper si mi patre vadeva al commissariato.

— Vadeva — respondeva Guima. — Io ha essite in tu casa heri de nocte.

— Ille livrava mi littera a doctor Arruda?

— Livrava.

— E que ille diceva?

— Le commissario continua pensante que tu suffre del facultates mental. E ancora insiste que tu te presenta al commissariato.

— Mais io non va presentar me.

— Qual es alora tu planos?

— Al momento il es absconder me de ille gente.

— Io ja ha parlate con le proprietario del sitio. Es un pauco ultra le peripheria. Il ha un copula de custodes qui lo cura. Tu pote restar la alcun dies.

— Tu me apporta?

— Claro, io ha avisate Percival que hodie io arrivara tarde.

— Alora, vamos.

— Tu vestite in ille maniera?

— Tu non ha un veste que me servi?

— Leo, tu es folle, io pesa quasi cento kilos!

— Ir usque mi casa prender vestes serea periculose.

— E il ha necun boteca de vestes masculin in le districto.

— Io sape de un persona qui ha mi altor e mi peso, mi cosino Gino. Vade usque su casa.

— Bon memoria.

Guima retornava medie hora postea con un par de pantalones e camisas de Gino. E tamben calceos.

— Ecce toto. Vesti te.

— Guima, io es preoccupate con Angela.

— Perque?

— Io morirea de remorsos si qualcunque cosa haberea evenite a illa.

— Depost tu va saper lo.

— No, io vole saper ora.

— Ora?

— Io va telephonar a illa. Il ha un bar al angulo.

— Con ille Fusca blanc rondante circa? In iste edificio il ha un telephono, le unic. Illo pertine a Pituca, un paleasso. Io retorna ja.

Leo tirava con satisfaction le calceos e le vestes de jocatrice de tennis substituente los per le calceaturas, pantalones e camisas del cosino. Assi, vestite masculinmente, ille se sentiva plus libere e capace de un reaction plus immediate. Mais ille caressava le rachetta como si ille voleva mantener lo como recordation de Angela e de ille momentos que un die, rememorate, forsan lo facerea rider.

Guima dava tres colpos al porta e Leo lo aperiva.

— Tu ha essite rapide.

— Pituca non permitte que uno demora al telephono.

— Parlava con illa?

— Parlava. Io debeva convincer la que ille es tu amico.

— Alcun novitate?

— Si, duo typos ascendeva al appartamento dicente esser policieros. Le juvene permitteva que illes entrava e revistava tote le compartimentos. Illes revistava certe que lor preda ja habeva escappate. Quando illes questionava a illa ubi le garson habeva vadite, illa respondeva que tu habeva vadite livrar te al policia.

— Gratias, Guima. Plus tranquille ora.

— Vamos al ferma.

Leo acceptava ille nove cambio de adresse sin qualcunque placer. Al ferma ille esserea foras del lucta e sin possibilitate de dar nove chacos al Baron, incargante al tempore le solution de su problemas. E le tempore nunquam ha haste.

Leo e Guima descendeva. Le vetule Fusca de Guima era al porta. Illes primo reguardava pro vider si il habeva gente suspecte la, depost illes entrava in le auto.

— Adeo, Bela Vista! — diceva Leo durante que le amico accendeva le auto.

— Il ja era tempore que tu profitava de tu ferias scholar.

— Si le Baron non sera prendite, io non sape usque quando io restara in ferias.

Guima habeva pauco a dicer. Ille dirigeva rapidemente distantiante se del zona urban. Apportar Leo a loco secur era le maximo que ille poteva facer pro ille in ille momento. Le resto era fider se al sorte e attender le bon surprisas que al vices le destino prepara.

Le garson viagiava a capite basse, disanimate.

— Es tu enoiate? — questionava Guima.

— Va esser enoiose cruciar le bracios, attendente, e nihil plus.

— Tu habera lo que facer.

— Tirar lacte de vacca?

— No, io va dar te un rumpecapite.

— Qual rumpecapite?

— In le portaguantos.

Leo aperiva le portaguantos.

— Que il ha hic?

— Il non ha papiros? Jecta un reguardo.

Le garson interrumpeva le action, anticipante un question.

— Sia lo que sia, como tu lo obteneva?

— Jandira, le camerera.

Bastava le nomine pro render Leo irritate.

— Ha essite illa qui me delatava, dicente al gerente que io ha essite con te in le appartamento del Baron.

Guima la perdonava:

— Illa ha essite fortiate a parlar. Mais comocunque illa restava con remorsos quando illa sapeva que tu ha essite dimittite. Un die il contava toto a illa e io succedeva que illa me adjutarea.

— Como? — questionava le garson, interessate, agitante se toto.

— Sempre que io videva le Baron exir, io ascendeva e demandava a Jandira de aperir le porta del 222. A vices illa restava de guarda al corridor, pro le caso si ille apparerea. Mais io nunquam me demorava.

— Que tu cercava?

— Io non sape. Qualcunque cosa que poterea compromitter le. In le guardaroba, in le [criado-mudo = parve tabula que resta al latere del lecto, con tiratorios], in le coffros, quando illos era aperte, e mesmo in le receptaculo de immunditias. Io revistava toto.

Leo mitteva le mano in le portaguantos.

— E tu trovava alco suggestive?

— Non te enthusiasma. Illo es somente un rumpecapite.

Le garson retirava le trovatas de Guima del portaguantos.

— E isto, ubi era?

— In le receptaculo de immunditias.

— Quando?

— Alcun dies retro.

Leo jectava le oculos sur le papiros con un curiositate que tosto cedeva spatio al enigma. Ille non se sentiva capace de intender qualcunque cosa. Esserea un tortura portar tal enigma al ferma, sin haber alcuno con qui excambiar hypotheses. Ille prendeva un resolution.

— Vamos retornar, Guima.

— Retornar, a ubi?

— Apporta me a casa de amita Zula. Si isto ha alcun senso, forsan io e Gino, insimul, potera acclarar lo. Tu sape como ille es bon pro iste cosas. Capite de jocator de chacos.

— Mais illo serea periculoso, Leo! Tu vole retornar al bucca del leon?

— Bucca del leon serea tu appartamento, o de Angela o mi casa. La, con amita Zula e Gino, illes nunquam me incommodava.

— Leo, io promitteva a tu matre que io te apportarea al ferma.

— Io non vole plus ir al ferma. Io ha cambiate de idea. Io necessita resolver iste rumpecapite con Gino. Face le retorno, Guima.

— Tu es folle, puero!

— Io pensa que io es mesmo. Dirige a São Paulo.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.