UN AGRADABILE THE DEL CINQUE

LE Baron e circa duo decenas de senioras del societate, interessate in obras philanthropic, ultra innumere jornalistas e photographos, se reuniva in un elegante salon de the pro commentar resultatos del campania que illes faceva in favor del infantes carente.

Super un elevation, specie de scena, ubi il habeva un tabula con sedias, senior Oto Barcelos, multo ben vestite e fragrante como sempre, distribuente surrisos a tote directiones, era sin dubita le figura principal de ille evento, como lo comprovava le interesse del personal del pressa.

— Io considera iste campania victoriose — ille diceva euphoric. — Sed nos non cessara hic. Io cogita facer quecunque bastante significative in favor del vetustate inassistite.

Le phrase coincideva con flashes del photographos e alcun applausos erumpeva per le salon.

— Qual corde habe ille homine! — exclamava un de su commandatas.

— Ille es le rege del sympathia! — addeva altere.

— Accorda vos con mi idea? — demandava le Baron a tote le salon.

— Io pensa que on poterea facer un campania plus urgente — obstava un voce.

Le Baron reguardava a un angulo del salon e la ille videva un garson in un sedia rolante.

— Io jam lo sape — diceva le Baron. — Vos certemente vos refere a ulle labor in beneficio del paraplegicos. Nos pote studiar ille hypothese.

— Io non vole advocar in causa proprie — rebatteva le garson. — Le suggestion non es ille.

A ille puncto Gino non era solmente un intruso in le salon de the mais alcuno qui eveliava attentiones. E ille, secur de su movimento, non se hastava a mover le pecias.

— Le altere campania deberea esser preferential, pois illo es de utilitate a tote le juvenes in general, paupere e ric. Forsan sia vos le persona indicate pro initiar lo.

— Qual campania?

— Contra le traffico de drogas.

— Illo es un affaire de ambito policial — diceva le Baron. — Io pensa que nos non pote facer grande cosa sin le appoio de omne medios de communication.

— Le Baron ha ration — opinava un del senioras in voce bastante alte. — Illo es un problema pro le policia. Illo es foras de nostre accesso.

Un seniora, tamben elegante e tamben de accordo con le Baron, adduceva:

— Que le policia se movimenta. E que ha illo facite in ille sector?

Gino, con le manos al rotas del sedia, se approximava del parve scena.

— Illo ha facite multo ultimemente. In iste matino illo ha imprisionate un gang de trafficatores, la al barrage de Santo Amaro — notitiava Gino con le oculos fixe sur le Baron.

Senior Oto Barcelos habeva un espavento mais prefereva creder que solmente le coincidentia habeva apportate ille paraplegico al salon de the. Mais ille necessitava telephonar. Ille descendeva del scena e se dirigeva al porteria ubi il habeva un telephono. Nervosemente, ille poneva un cigaretta al bucca. Ille girava le disco con le mano dextre durante que con le sinistre ille tastava in le tasca flammiferos o accenditor.

Mais alcuno le faceva un gentilessa, accendente su cigaretta con un valiose accenditor, equal a illes que ille habeva date como presente a Hans e Malena.

— Va telephonar a Hans, seu Baron?

Era Leo, a su latere, con le flamma gentil, tentante accender su cigaretta.

— Que face vos hic, puerastro?

— Si vos intende de parlar con Hans, illo es perdita de tempore. Ille tamben es imprisionate. Iste accenditor pertine a ille. Le policia me lo prestava per alcun instantes.

Le Baron reponeva le receptor telephonic e pareva voler exir del salon, mais, circumferite per le senioras e jornalistas, ille era de novo conducite al scena pro parlar super le resultatos del campania e responder a eventual demandas. Certemente ille non era tanto confidente e surridente como minutas retro. E su apparentia pejorava ancora un pauco plus quando ille notava inter su admiratores doctor Arruda, detective Lima e alcun policieros.

— Ben, io ha facite le possibile pro que iste campania esseva un successo — diceva ille. — Io pensa que in le mundo lo que realmente manca es un pauco de bonitate. Si io ha laborate ben io spera que on seque mi exemplo, quia, como homine de negotios que io es, forsan io debe retirar me del citate per alicun tempore. E si alicun die vos audira re me qualcunque cosa minus digne, non lo accredita quia le mundo infelicemente es plen de calumniatores.

In sequentia, le Baron descendeva del scena e vadeva complimentar doctor Arruda.

— Veniva vos a travalio? — inquireva.

— Si — respondeva le commissario.

— Mais io spera que illo non vos impedi de haber un the in compania mie e de iste generose senioras. Como illo vos place? Con o sin toasts?

Doctor Arruda acceptava le invitation e vadeva seder se a un tabula adornate con un urceo de flores insimul con plus duo senioras multo cognite e amabile. Le the permitteva al Baron recuperar apparentemente le tranquillitate, e viste que ille habeva un innate senso de humor ille confessava a su companiones de ideales:

— Le commissario me convince a participar del campania contra le toxicos. Io pensa que io cooperara.

ï RETRO • AVANTE ð

Le Mysterio del Cinque-Stellas, de Marcos Rey.
Ab le original brasilian O Mistério do Cinco Estrelas.
Version in Interlingua per Ensjo.