Message al senior del 903

Vicino —

Qui parla hic es le homine del 1003. Io ha recipite altere die, consternate, le visita del portero, qui me ha monstrate le littera in le qual vos querelava contra le ruito in mi appartamento. Io ha recipite depost vostre ipse visita personal — il deberea esser medie-nocte — e vostre vehemente querela verbal. Io debe dicer que io es desolate con tote isto, e io vos da total ration. Le regulamento del edificio es explicite e, si illo non lo era, vos ancora haberea a vostre latere le Lege e le Policia. Qui travalia tote le die habe derecto al reposo nocturne e es impossibile reposar in le 903 quando il ha voces, passos e musicas in le 1003. O melior: es impossibile al 903 dormir quando le 1003 se agita; pois viste que io non sape vostre nomine ni vos sape le mie, nos resta reducite a numeros, duo numeros impilate inter decenas de alteres. Io, 1003, me limita a Est per le 1005, a West per le 1001, a Sud per le Oceano Atlantic, a Nord per le 1004, al alto per le 1103 e a basso per le 903 — que es vos. Tote iste numeros es comportate e silentiose; solo io e le Oceano Atlantic face alcun ruito e functiona extra le horarios civil; solmente nos duo nos agita e rugi al mercede del marea, del ventos e del luna. Io promitte sincermente adoptar, post le 22 horas, ab hodie avante, un comportamento de mansuete laco azur. Io promitte. Quicunque venira a mi casa (perdono; a mi numero) sera invitate a retirar se al 21:45, e io explicara: le 903 necessita reposar ab 22 a 7 pois a 8:15 ille debe quitar le 783 pro prender le 109 que le apportara usque le 527 del altere strata, ubi ille travalia in le sala 305. Nostre vita, vicino, es tote numerate; e io recognosce que illo solo pote esser tolerabile quando un numero non incommoda altere numero, ma lo respecta, remanente intra le limites de su cifras. Io te demanda excusas — e promitte silentio.

...Ma que me sia permittite soniar con altere vita e altere mundo, in le qual un homine batterea al porta del altere e dicerea: "Vicino, il es tres horas del matino e io ha audite musica in tu casa. Ecce me." E le altere responderea: "Entra, vicino, e mangia de mi pan e bibe de mi vino. Hic nos es a ballar e cantar, pois nos ha discoperte que le vita es curte e le luna es belle."

E le homine apportarea su sposa, e le duo restarea inter le amicos e amicas del vicino, a intonar cantiones pro regratiar a Deo le brillo del stellas e le murmure del brisa in le arbores, e le dono del vita, e le amicitate inter le homines, e le amor e le pace.

Per Rubem Braga
Traducite per Ensjo pro INTERLNG le 19 de martio de 1997

Retro a Interlingua: Textos
Retro a Ensjo: Interlingua
Retro a Ensjo: Homepage